என்னென்ன செய்தாலும் புதுமை எங்கெங்கு தொட்டாலும் இளமை; அற்பத்தனம்

நடிகை லட்சுமியும்-புரட்சித்தலைவரும் ஏதோ ஒரு படத்திற்காக..

யாரையும் நீங்கள் பாராட்டவே மாட்டிர்களா, ஓருவரை புகழ்வதே தவறா?

-கவி

ஒருவரிடம் பாராட்டுக்குரிய அம்சம் என்ன இருக்கிறதோ அதை குறிப்பிட்டு பாராட்டுவது தவறில்லை. அதை செய்யவும் வேண்டும். மிகப் பெரும்பாலும், ஒருவரிடம் இல்லாத திறமையையும் குணத்தையும் குறிப்பிட்டு பாராட்டுவதே, நமது மரபாக இருக்கிறது.

அப்படி பாராட்டுவதின் மூலம் பாராட்டுகிறவர் எதையோ தனிப்பட்ட முறையில் ஆதாயம் தேடுகிறார் என்பதை தவிர வேறு எதுவும் இல்லை.

இப்படிதான் புகழந்து பரிசு பொருட்களை, பதவிகளை, நூலக ஆர்டர்களை, வாய்ப்புகளை தட்டிச் சென்றுவிடுகிறார்கள் இலக்கியவாதிகள். அரசியல்வாதிகள். ஆன்மீகவாதிகள் இன்னும் அலுவலகத்தில் வேலை செய்பவர்கள்.

அதன் மூலம் மிக மோசமான ஆதிக்க மனநிலையை பாராட்டப்படுகிறவர் மனதில் ஏற்படுத்துவதும், தன்னிடம் இல்லாத ஒன்றை தன்னிடம் இருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு அவர்கள் செய்கிற அட்டகாசங்களும், தத்துவ விளக்ங்களும் தாங்க முடியவில்லை.

இப்படித்தான், 65 வயதான எம்.ஜி.ஆரைப் பார்த்து 16 வயதே நிரம்பிய மஞ்சுளா பாடுவதுபோல் ஒரு பாடலை ஒரு பாடலாசிரியர் எழுதியிருந்தார்:

நீ என்னென்ன செய்தாலும் புதுமை

உனை எங்கெங்கு தொட்டாலும் இளமை.

இது எவ்வளவு ஆபாசமான வரி என்பதையும் தாண்டி, இது எவ்வளவு அற்பத்தனாமான பொய்.

கண்ணதாசனும் கடவுள் ஆகலாம் பச்சை தண்ணியும் போதையாக்கலாம்

மதி, உங்களுக்கு மன ரீதியாக பிரச்சினைகள் இருக்கிறது. அதனால்தான் குறிப்பிட்ட ஜாதியை சேர்ந்தவர்களையும் இந்து மதத்தையும் விமர்சித்துக் கொண்டே இருக்கிறீர்கள். இந்து மதத்தின் மாபெரும் கவிஞர்களான பாரதி, கண்ணதாசன் போன்றவர்கள் மீது காழ்ப்புணர்ச்சியை வெளிப்படுத்துகிறீர்கள்.

உங்கள் மனத்தை விசாலப்படுத்திக் கொள்ளுங்கள், கவியரசு கண்ணதாசனின்,

மனம் இருந்தால்பறவைகூட்டில் மான்கள் வாழலாம்
வழியிருந்தால் கடுகுக்குள்ளே மலையைக் காணலாம்

துணிந்து விட்டால் தலையில் எந்தசுமையும் தாங்கலாம்
குணம்! குணம்! அதுகோவிலாகலாம்

இந்த வரிகளை ஆழ்ந்து சிந்தித்து உணருங்கள். உங்கள் மன பிரச்சினை நீங்கும்.

-பாலா

என் மீது அக்கறை கொண்டு எனக்கு கவுன்சிலிங் கொடுத்தமைக்கு நன்றி.

பிரச்சினை எனக்கல்ல, கற்பனாவாதத்தால் பிரச்சினைகளை தீர்த்துவிடலாம் என்று கனவு காண்கிற உங்களுக்கும் கண்ணதாசனுக்கும்தான்.

நடைமுறையில் பிரச்சினைகளை நேரடியாக பார்ப்பதற்கும் தீர்ப்பதற்கும் வக்கற்று, கனவுலகில் விடைதேடி அலைவதால், அடுத்தவர்களை ஏமாற்ற இதுபோன்ற அற்ப ஆலோசனைகளில்தான் மதம் வாழ்கிறது.

உங்கள் கவியரசர் கண்ணதாசனின்,

மனம் இருந்தால்பறவைகூட்டில் மான்கள் வாழலாம்..
வழியிருந்தால் கடுகுக்குள்ளே மலையைக் காணலாம்..

இந்த வரிகளை ஆழ்ந்து சிந்தித்து உணர்ந்ததால், கண்ணதாசன் பாணியிலேயே கேட்கிறேன்,

பாட்டு எழுதன கண்ணதாசனுக்கு பணத்திற்கு பதில், காகிதத்தை கொடுத்தால் அவர் மனம் அதை பணமாக பார்த்திருக்கமா?

இல்லை, அவர் அடித்த சரக்கிற்கு பதில், பச்சை தண்ணீரை ஊற்றிக் கொடுத்து, ‘இத சரக்கா நினைச்சி குடிச்சிக்க..’ என்றால் கண்ணதாசன் போதையாகத்தான் இருந்திருப்பாரா?

‘மனம் இருந்தால்பறவைகூட்டில் மான்கள் வாழலாம்
வழியிருந்தால் கடுகுக்குள்ளே மலையைக் காணலாம்

மனம் இருந்தால் வெறும் காகிதமும் பணமாகத் தெரியலாம்..       வழியிருந்தால் தண்ணிக்கூட போதையாக்கி மட்டையாக்கலாம்..

‘துணிந்து விட்டால் தலையில் எந்தசுமையும் தாங்கலாம்
குணம்! குணம்! அதுகோவிலாகலாம்

துணிந்துவிட்டால் எவன் தலையினிலும் மொளக அரைக்கலாம்..           கோவில்! கோவில்! அது டாஸ்மாக்கும் ஆகலாம்…

டாஸ்மாக்கும் கூடதான் கோவிலாகலாம்..

தொடர்புடையவை:

ரஜினிகாந்தும் கண்ணதாசனும் இன்னும் பிற…. இலக்கிய கூமுட்டைகளும்

‘கண்ணதாசன் சிறந்த கவிஞர்’; தமிழர்களின் மூடநம்பிக்கைகளில் இதுவும் ஒன்று

கண்ணதாசன் வரிகளை வாசித்து கல்லடி கிடைத்தால்; கண்ணதாசனோ, நானோ பொறுப்பல்ல..

என்ன செய்து கிழித்தார் பெரியார்?-அவரின் தாடி மயிரை பிடித்து இழுத்து விளையாடும் பேரன்கள்

https://i1.wp.com/vemathimaran.com/wp-content/uploads/2008/04/evr-with-periyar.jpg?resize=449%2C594

 

பெரியாரும் அவரின் தாடி மயிரை பிடித்து இழுத்து விளையாடும் பிள்ளைகளும் பேரன்களும்

பெரியார் அல்லது பெரியாரியம் அடிக்கடி நெருக்கடிக்கு உள்ளாகிறது. இந்த நெருக்கடி பார்ப்பனியத்தால், பார்ப்பனர்களால் ஏற்படுபவை அல்ல. அவர்களால் பெரியாரித்திற்கு நெருக்கடியை ஏற்படுத்த முடியாது. அப்படி நேரடியாக பெரியாரியத்தோடு மோதுகிற திராணி பார்ப்பனர்களுக்கும் கிடையாது.

இந்த நெருக்கடி பெரும்பாலும், ‘வளத்த கடா முட்ட வந்தா, வச்ச செடி முள்ளானா’ என்கிற பாணியில் அவரால் ஆளக்கப்பட்டவர்களாளேயே உண்டாக்கப்படுகிறது. பெரியார்  காலத்திலேயே இதுபோன்ற நெருக்கடிகளை அவர் சந்தித்திருக்கிறார்.

1936ல் திருத்துறைப்பூண்டியில் நடைபெற்ற சுயமரியாதை மாநாட்டில் தலைவர் பெரியாரை மேடையில் வைத்துக்கொண்டே ப.ஜீவானந்தம், ‘பெரியார் நீதிக்கட்சிகாரர்களிடம் கட்சியை அடகு வைத்துவிட்டார்’ என்று கடுமையாக விமர்சித்தார்.  ஜீவானந்ததி்ற்கு நன்றாக உரைப்பது போல், பெரியார் உரிய சாட்டையடி பதிலை தன் தலைமை உரையில் தந்தார்.

ஆனாலும், பின்னாளில் ஜீவா, பெரியாரிடம் இருந்து விலகி, கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் சேர்ந்து, விளக்குமாத்துக்கு பட்டுக்குஞ்சம் கட்டினார். அதான் கம்பராமாயணத்திற்கு மார்க்சிய முலாம் பூசினார்.

அதற்குப் பிறகும் பார்ப்பனர்கள் மனம் குளிர வைக்கும் வகையில், பெரியாரை மிக கேவலமாக, ‘கைகூலி, சாக்கடை’ என்றெல்லாம் திட்டி எழுதினார். உண்மையில் அவரின் நோக்கம், பெரியாரிடம் இருந்தால் இந்து மதத்தை, பார்ப்பனர்களை, ஜாதி வெறியர்களை பகைத்துக்கொண்டு வாழ வேண்டும். பார்ப்பன ஆசிர்வாதம் இல்லாமல், நாம் தனி தலைவராக உருவாவது தடைபடும் என்பதுதான்.

சுருக்கமா சொல்லுனும்னா ‘கிளிக்கு இறக்கை முளைச்சிடுச்சி ஆத்தவிட்டு பறந்து போயிடுச்சி’

இன்று கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவராக ஜீவா அறியப்படுகிறார். ஆனால், தமிழர்களின் வரலாற்றில் பெரியார்தான் தலைவராக போற்றப்படுகிறார்.

***

பெரியாரின் பிள்ளைகளாக இருந்த அண்ணாத்துரையும் அவரது கூட்டாளிகளும்,1949 ல் பெரியாருக்கு பெரும் நெருக்கடியை ஏற்படுத்தினார்கள். அவர்கள் பெரிய குற்றமாக சொன்னது பெரியாரின் இரண்டாவது் திருமணம். உண்மையில் அதுவல்ல காரணம். நடிகர் வடிவேல் பாணியில் சொல்வதாக இருந்தால் அதுச்சும்மா…’

அவர்கள் தனி வண்டி ஓட்ட ஆசைப்படடார்கள்.

பெரியார்-மணியம்மை திருமணம் 1949 ஆம் ஆண்டு சூலை மாதம் நடபெற்றது. அண்ணாத்துரை புதுகட்சி துவங்கியது அதே ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம். அவ்வளவு வேகம்.

பெரியாரோடு இருந்தால், அது சாத்தியப்படாது. அதனால்தான், வெளியில் சென்றவுடன் பார்ப்பனியத்தை, இந்து மதத்தை, ஜாதியை விமர்சிப்பதை நிறுத்தி,  எல்லோரும் வந்து எறிக்கொள்ளும்படியான, ‘ஒன்றே குலம். ஒருவனே தேவன்’ என்ற போர்டு மாட்டிய தமிழ் வண்டி ஓட்டினார்கள். பெரியாருடன் சேர்ந்து பார்ப்பன எதிர்ப்பு, இந்து மத எதிர்ப்பு, கடவுள் மறுப்பு, ஜாதி ஒழிப்பு என்று பேசி, போராடி மக்களிடம் செருப்படியும், கல்லடியும் வாங்குவதற்கு பதில் – தமிழ், தமிழன் என்று  பேசி தமிழர்களிடம் செல்வாக்கு பெருவது சுலபமாகவும், வசதியாகவும் இருந்ததால், இந்த தமிழ் வண்டி 100 மைல் வேகத்தில் பறந்தது.

‘தமிழன்’ என்ற சொல் கூட்டம் சேர்ப்பதற்கு வசதியாக இருந்தது. கூட்டம் சேர, சேர தமிழ் உணர்வும் பீறிட்டுக் கிளம்பியது. தமிழ் உணர்வு கட்சியாக மாறியது. கட்சி ஆட்சியாக மாறியது.

இன்றைக்கும் விஜயகாந்த் வரை, ‘தமிழ்-தமிழன்’ என்று கொஞசம் டென்சனாக சவுண்டு கொடுத்துப் பேசினால், கூட்டம் சேருகிறது. கூட்டத்தை பார்த்த உடனே அவர்களுக்கு ஆட்சி கனவு வருவதற்கு அண்ணாதுரையின் ‘பார்மெட்டே’ பிள்ளையார் சுழியாக பயன்படுகிறது.

இதில் வேடிக்கை, பெரியாரின் தலைமை பிடிக்காமல் தனியாகப் போய் கட்சி ஆரம்பித்த அண்ணாத்துரை, ‘திமுகவின் தலைவர் பதவி காலியாக இருக்கிறது. அது தந்தை பெரியாருக்காக காத்திருக்கிறது’ என்று பெரியாரை திராவிடர் கழகத்தை கலைத்துவிட்டு திமுகவில் சேர அழைப்பு விடுத்தார். அல்லது பெரியார் மீது செண்டிமென்டாக தாக்குதல் நடத்தினார். இத்தனைக்கும் பெரியார், மணியம்மையை விவாகரத்துகூட செய்துவிடவில்லை. அப்புறம் ஏன் இந்த அழைப்பு?

பெரியாரின் தலைமையை ஏற்றுக் கொள்ள தயாராக இருப்பவர்கள் ஏன் பெரியாரை விட்டு விலக வேண்டும்? ஏன் புதுக் கட்சி துவங்கவேண்டும்? பெரியாரின் தலைமைதான் முக்கியம் என்றால் மீண்டும் திகவிற்கே திரும்பி  இருக்கலாம் அல்லது திகவைவிட்டு போகாமல் இருந்திருக்கலாம்.

பெரியாருக்கு விடுக்கப்பட்ட இந்த அழைப்பு, தொண்டர்கள் மத்தியில், ‘அண்ணாவிற்கு என்ன ஒரு பெருந்தன்மை? இவரல்லவா தலைவர்!’ என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்துவதற்கான யுக்தியல்லவா? இதை விடவா பெரியாரை கேவலப்பத்த முடியும்?

அண்ணாத்துரை மற்றும் கூட்டாளிகளின் இந்த செயல்களைப் பற்றி, சுருக்கமா சொல்லுனும்னா  ‘இந்தக் கிளிக்கும் இறக்கை முளைளச்சிடுச்சி ஆத்தவிட்டு பறந்து போயிடுச்சி’

இன்றைக்கும் ஆட்சியில், அதிகாரத்தில் அண்ணாவும் அவரின் திமுகவும் இருக்கிறது என்பது உண்மைதான். ஆனால், பெரியார் மட்டும்தான் வரலாற்றில் இருக்கிறார்.

***

பெரியாருக்கு பின் மிக சமீப காலங்களில் பெரியாரின் பேரன்களில் சிலர் திடீர் என்று ஒருநாள், ‘பெரியார் தலித்துகளுக்கு எதுவும் செய்யவில்லை. தலித்துகளுக்கு எதிராக இருந்தார்’ என்று அவதூறுகளை அள்ளி வீசி பெரியாரின் மார்பில் முட்டினார்கள்.

இன்னும் சில பிற்படுத்தபப்பட்ட குழந்தைகள், பெரியாரை நேரடியாக விமர்சிக்க தயங்கி, ’திராவிட இயக்கம் என்ன செஞ்சி கிழிச்சிது?’ என்று பெரியாரின் தாடி மயிரை பிடித்து இழுக்கிறார்கள்.

ப.ஜீவானந்ததிலிருந்து, இன்றைக்கு பெரியாரை விமர்சிப்பவர்கள் வரை, தங்கள் கொள்கை என்ன வென்று சொல்லாமல், பெரியாரை விமர்சிப்பதே தங்கள் கொள்கையாக அடையாளப்படுத்துகிறார்கள்.

பெரியாரை விமர்சிக்கக் கூடாதாபெரியார் என்ன விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவரா?”

இல்லை. தமி்ழ் நாடு கடவுளையே செருப்பால் அடித்த ஊரு. இங்கு விமர்சனங்களுக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் யாரும் இல்லை.

ஆனாலும் பெரியாரை விமர்சிப்பவர்கள் அவரைத் தாண்டி சிந்தப்பவர்களாக இருக்க வேண்டும் அல்லது செயல்படவேண்டும். ஆனால், இவர்களோ வரலாற்றை பின்னோக்கி இழுத்து, பெரியாரிடம் சண்டையிட்டு, பார்ப்பனியத்திடமும், இந்து மதத்திடமும், ஜாதிய அபிமானிகளிடமும் சரணடைகிறார்கள்.

பெரியாரை விமர்சித்த ஜீவா, பெரியாரின் தாக்குதலால் சாய்ந்தபோன கம்பராமாயணத்திற்கு முட்டுக்கொடுத்தார். பெரியாருக்கு எதிராக பார்ப்பன பாரதிக்கு காவடி தூக்கினார்.

பெரியாரோடு முரண்பட்டு புதுக்கட்சி உருவாக்கிய அண்ணாத்துரை, பெரியாரின் அரசியல் எதிரியான பார்ப்பன ராஜாஜியோடு தேர்தலில் கூட்டு வைத்துக்கொண்டார்.

பெரியாரை தலித் வீரோதியாக சித்திரித்த குணா, ரவிக்குமார் போன்றவர்கள் அதற்கு மாற்றாக பார்ப்பனியத்தை பரிந்துரைத்தார்கள்.

‘திராவிட இயக்க எதிர்ப்பு’ என்ற பெயரில் சுற்றி வளைதது மூக்கை தொடுவதைப்போல், மறைமுகமாக பெரியாரை சீண்டுகிற நெடுமாறன் போன்ற தமிழ்த் தேசியவாதிகளும், பார்ப்பனியத்தை ஆசையோடு கள்ளப் பார்வை பார்க்கிறார்கள்.

இப்படி பார்ப்பன ஆதரவு நிலைகொண்டு, பார்ப்பனரல்லாதவர்கள் கொடுக்கிற நெருக்கடியை பெரியார் மிகச்சாதரணமாக, பலமுறை தகர்த்திருக்கிறார். மாறாக, பெரியாரை தகர்க்க நினைத்தவர்கள்தான் தகர்ந்து போயிருக்கிறார்கள். மீண்டும் பெரியாரிடமே வந்து மண்டியி்ட்டு மன்னிப்பும் கேட்டு இருக்கிறார்கள்.

***

இதுபோன்ற பெரியார் எதிர்ப்பு-திராவிட இயக்க எதிர்ப்பு சூழல் 1992-93 ஆம்ஆண்டுகளில் தீவிரமாக இருந்தது.

பிரபஞ்சன், ராஜேந்திர சோழன் போன்ற எழுத்தாளர்கள், பார்ப்பன குடும்ப சூழலை பின்னணியாக கொண்டு, பார்ப்பன மொழி நடையில் எழுதப்பட்ட பார்ப்பன இலக்கியங்களை, ‘நவீன இலக்கியங்கள்’ என்று பெயர் சூட்டி, குறிப்பாக மவுனி, சுந்தர ராமசாமி,  மலையாள பிட்டு படத்து கதையான ‘மோகமுள்’ நாவலை எழுதிய தி. ஜானகிராமன் போன்ற பார்ப்பன எழுத்தாளர்களை தலைமேல் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடிக்கொண்டே –

இன்னொருபுரத்தில் தமிழ் மொழி உணர்வு, அரசியல் விழிப்பபுணர்ச்சி, யார் வேண்டுமானாலும் கவிதை, கதை எழுதலாம், எழுத்தாளராகலாம், பேச்சாளராகலாம், பத்திரிகை நடத்தலாம் அதற்கு பிறப்பின் அடிப்படையில் தகுதியோ,  மொழிப் புலமையோ தேவையில்லை. சமூக அக்கறையும், மொழி உணர்வும் இருந்தால் போதும் என்று இலக்கியத்தை ஜனநாயகப்படுத்திய திக, திமுகவைச் சேர்ந்த திராவிட இயக்க எழுத்தளார்களை கேவலப்படுத்தினார்கள். இதில் பார்ப்பனரல்லாத பிரபஞ்சன் போன்றவர்களின் பங்கும் இருந்தது. ஆனால், பிரபஞ்சனின் பங்கு மிகத் தீவராமாக இருந்தது. (அப்போது ரவிக்குமார் திராவிட இயக்க ஆதரவாளராக, தீவிர பெரியார் பற்றாளராக இருந்தார். எஸ்.வி. ராஜதுரை-வ.கீதாவின் பெரியார் சமதர்மம் நூலை (96ஆம் ஆண்டு) அவர்தான் வெளியிட்டு சிறப்புரை ஆற்றினார்.)

‘பெரியார்-மணியம்மை திருமணம் தவறு. அது செல்லாது’ என்கிற பாணியில் மிக கடுமையாக பெரியாரின் இரண்டாவது திருமணத்தை கண்டித்து நக்கீரனில் எழுதினார் பிரபஞ்சன். அவர் எழுதியதை ‘நன்றி பிரபஞ்சன்’ என்று நோட்டிஸ் போட்டுக் கொடுத்தார்கள் ஆர்.எஸ்.எஸ் காரர்கள்.

ஆக, பார்ப்பன ஆதரவு நிலைகொண்ட பார்ப்பனரல்லாதவர்களின் பெரியார் எதிர்ப்பு அல்லது திராவிட இயக்க எதிர்ப்பு காலபோக்கில் அவர்களாலேயெ கடைப்பிடிக்க முடியாமல் மீண்டும் பெரியாரிடமே வந்து சரணடைந்து விடுகிறார்கள்.  இதற்கு அடிப்படை காரணம், பெரியார் மீது இவர்களுக்கு காழ்ப்புணர்ச்சி என்பதைவிட, பார்ப்பனர்களால் இவர்களுககு காரியம் ஆகவேண்டும் என்பதுதான் முக்கியம்.

பெரியார் எதிர்ப்பாளராக இருந்தால் அந்தக் காரியம் சீக்கிரம் நடக்கும் என்பதுதான் பெரியார் எதிர்ப்பின் உள்ளர்த்தம். அப்படியும் காரியம் நடக்காமல் போனால்……? இருக்கவே இருக்கிறது மீண்டும் பார்ப்பன எதிர்ப்பு.

பெரியார் எதிர்ப்புக்கும், பாரதி அபிமானத்திற்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கிறது. பெரியார் எதிர்ப்பையும் பெரியார் ஆதரவையும் மாறி மாறி செய்கிற இந்த அறிவாளிகள், பெரும்பாலும் பாரதி மீது் அபிமானம் உள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள். காரணம், பெரியார் கருத்துக்களில் தன்னை ஈடுபாடு உள்ளவர்களாக காட்டிக் கொண்டாலும் பாரப்பனர்களோடு சுமுகமாக பழகுவதற்கு பாரதிதான் இவர்களுக்கு கைகொடுக்கிறார். பார்ப்பனர்களிடம் தன்னை முற்போக்காளனாகவும் காட்டிக் கொள்ள வேண்டும். ஆனால் உறவு முறியக்கூடாது. அப்படியானால் அங்கே பெரியார்-அம்பேத்கர் பற்றியா பேச முடியும்? பேசினால், கை குலுக்கலா நடக்கும்.? கை கலப்புதான் நடக்கும்.

இந்த இக்கட்டில் இருந்து பார்ப்பனரல்லாத அறிவாளிகளை காப்பதற்காகத்தானே,  அவதாரம் எடுத்திருக்கிறான் ஆபத்தாண்டவன் பாரதி. அந்தக் காலத்து ஜீவா முதல் இந்தக் காலத்து திராவிட இயக்க எதிர்ப்பு எழுத்தாளர்கள் வரை இவர்களுக்கு கைகொடுக்கிற ஒரே கடவுள் பாரதி அய்யர்தானே.

***

பெரியாரின் மார்பில் முரட்டுத்தனமாக முட்டி மோதி  பிறகு சறுக்கி, பெரியாரின் பாதத்தில் வந்து விழுந்துவிடுகிறார்கள், பரிதாபத்திற்குரிய பார்ப்பனரல்லாத, இந்த பெரியார், திராவிட இயக்க எதிர்ப்பாளர்கள்.

பார்ப்பனரல்லாத திராவிட இயக்க எதிர்ப்பாளர்கள் பெரியார் மீது வீசிய கேள்விகளை குறித்து,  1993 ல் பேராசிரியர் சுப.வீரபாண்டியன் நடத்திய ‘இனி’ இதழில் ஒரு கவிதை எழுதினேன்

பிரபஞ்சனின் திராவிட இயக்க எதிர்ப்பு மனோபாவமே, இந்த கவிதையை எழுதுவதற்கு எனக்கு உந்துதலாக அல்லது உள்ளடக்கமாக இருந்தது.

பெரியாரின் 131 ஆவது பிறந்த நாளை முன்னிட்டு மீண்டும் அந்தக் கவிதையை இங்கு பிரசுரிக்கிறேன்.

இதை எழுதி 16 ஆண்டுகள் ஆகிறது. அப்போது பெரியாரின்-திராவிட இயக்கத்தின் எதிர்ப்பாளர்களாக இருந்தவர்கள் இப்போது ஆதரவாளர்களாக இருக்கிறார்கள். அப்போது ஆதரவாளராக இருந்தவர்கள் இப்போது எதிப்பாளராக மாறி இருக்கிறார்கள். இப்போதும் இந்தக் கவிதை பொறுத்தமாக இருக்கிறது. இந்தக் கவிதை எப்போது பொறுத்தமற்று போகிறதோ அப்பபோது் சமூகம் பல படி முன்னேறி இருக்கிறது என்று அர்த்தம். பார்ப்போம்.

**

17-9-2009 அன்று எழுதியது.

***

“என்ன செய்து கிழித்து விட்டார் பெரியார்?”

பனை ஏறும்

தந்தை தொழிலில்

இருந்து தப்பித்து

தலைமைச் செயலகத்தில் வேலை செய்பவர் கேட்டார்.

***

“பெரியாரின்

முரட்டுத்தனமான அணுகுமுறை

அதெல்லாம் சரிபட்டு வராதுங்க”

இதுமுடி வெட்டும் தோழரின் மகனான

எலக்ட்ரிக்கல் என்ஜினியர்.

***

“என்னங்கபெரியார் சொல்லிட்டா சரியா?

பிரமணனும் மனுசந்தாங்க.

திராவிட இயக்கம்

இலக்கியத்துல என்ன செஞ்சி கிழிச்சது?”

இப்படி ‘இந்தியா டுடே’

பாணியில்கேட்டவர்

அப்பன் இன்னும்

பிணம் எரித்துக் கொண்டிருக்க

இங்கே டெலிபோன் டிபார்மென்டில்

சுபமங்களாவை விரித்தபடி

சுஜாதா

சுந்தர ராமசாமிக்கு

இணையாக

இலக்கிய சர்ச்சைசெய்து கொண்டிருக்கும்

அவருடைய மகன்.

ஆமாம்

அப்படி என்னதான் செய்தார் பெரியார்?

***

இனி மாத இதழுக்காக 1993 அக்டோபரில் எழுதுயது

உதயகுமார் கைது முயற்சி; தமிழக அரசின் தந்திரம்

‘அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்கள் மீது திட்டமிட்டத் தாக்குதல், போராட்டக்காரர்கள் மீது வழக்கு, உதயகுமார் உள்ளிட்ட அமைப்பாளர்களை கைது செய்தே தீருவது’  இதுபோன்ற நெருக்கடிகளின் மூலமாக, போரட்டக்கார்களை திசை திருப்புகிற முயற்சியில் தீவிரமாக இருக்கிறது ஜெயலலிதா அரசு.

அதற்கு துணையாக பத்திரிகைகள், உதயகுமாரை ஒரு மர்மமான நபராக சித்திரித்து, ‘உதயகுமார் சதி அம்பலம், உதயகுமாரை பிடிக்க போலிஸ் திணறுகிறது. கடலுக்குள் தப்பி ஓட்டம்’ என்று மட்டமான மர்ம நாவலைப்போல் செய்திகள் வெளியிடுகிறது.

தங்கள் போராட்டத்தை அணுஉலை எதிர்ப்பிலிருந்து மாற்றி, `உதயகுமாரை பாதுகாப்பது, தங்கள் மீது போடப்படும் பொய்வழக்குகளை வாபஸ் பெற வேண்டும்’ என்று கோருவது  என இவைகளை முதன்மைபடுத்தி போராடுவதின் மூலமாக அணுஉலை எதிர்ப்பை திசை திருப்பி அதை இரண்டாம் கட்ட பிரச்சினையாக மாற்ற முயற்சிக்கிறது தமிழக அரசு.

தொடர்புடையவை:

மீனவர்கள் மீது துப்பாக்கிசூடு: அன்று புரட்சித் தலைவர் இன்று புரட்சித் தலைவி

மீனவர்களுக்கான தமிழகரசின் சலுகையும், கூடங்குளம் அணு மின் எதிர்ப்பு உரிமையும்

கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பும் 8 மணிநேர மின்வெட்டு எதிர்ப்பும்

அணு உலை பாதுகாப்பானது; அந்த அய்யப்பனே நம்ப மாட்டான்!

தமிழர்களின் துயரமும் விஜயகாந்தின் குல்லாவும்

மீனவர்கள் மீது துப்பாக்கிசூடு: அன்று புரட்சித் தலைவர் இன்று புரட்சித் தலைவி

அன்று மெரினாவை அழகாக்க மீனவர்களை அப்புறப்படுத்த துப்பாக்கி சூடு நடத்தி சென்னை மீனவர்களை சுட்டுக் கொன்றார், புரட்சித்தலைவர்.

இன்று மனித உயிரை பலிகொண்டு, அணுஉலையை பாதுகாக்க, இடிந்தகரை மீனவர்களின் மீது துப்பாக்கி சூடு நடத்துகிறார் புரட்சித்தலைவி.

தனது போர்குணத்தால், சென்னை மீனவர்கள், ‘மீனவநண்பன்’ எம்.ஜி.ஆருக்கு தக்கப்பாடம் புகட்டினார்கள். இறுதியில் சென்னை மீனவர்களே வெற்றி பெற்றார்கள்.

அணுஉலைக்கும், காவல் துறைக்கும் எதிரான போராட்டத்தில்  போர்குணம் கொண்ட மீனவர்களே வெற்றிபெறுவார்கள்.

புரட்சித்தலைவிக்கும், சோனியா காந்திக்கும் போராட்டம் என்றால் என்ன? மீனவன் என்றால் மீன் பிடிப்பவன் மட்டுமல்ல என்பதை புரியவைப்பார்கள்.

*

கூடங்குளம் அணுஉலைக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டம் வெற்றிபெற, பத்திரிகையாளர்களின் சதிகளை ,  மோசடிகளை முறியடிப்போம்.

தொடர்புடையவை:

மீனவர்களுக்கான தமிழகரசின் சலுகையும், கூடங்குளம் அணு மின் எதிர்ப்பு உரிமையும்

கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பும் 8 மணிநேர மின்வெட்டு எதிர்ப்பும்

அணு உலை பாதுகாப்பானது; அந்த அய்யப்பனே நம்ப மாட்டான்!

தமிழர்களின் துயரமும் விஜயகாந்தின் குல்லாவும்

தமிழ் முதலாளிகளின் தாக்குதல்களும், தமிழர்களின் படுகொலைகளும்


சிவகாசியில் உள்ள பட்டாசு தொழிற்சாலையில் மீண்டும் பலர் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இப்படி ஒவ்வொரு முறையும் தொழிலாளர்கள் மன்னிக்கவும் கொத்தடிமைகள் கொல்லப்படுவது; நீண்டநாள் நோய்வாய்பட்டவர்களின் மரணம்போல் எதிர்பார்த்த ஒன்றாகத்தான் புரிந்து கொள்ளப்படுகிறது.

பலமுறை பட்டாசு பலிவாங்கிய உயிர்களில் ஒரு உயிர்கூட பட்டாசு அதிபர்களின் உயிரில்லை என்பதே இது விபத்தல்ல, கொலைதான் என்பதற்கு சாட்சி.

பச்சைத் தமிழர்களால் நடத்தப்படுகிற இந்த உள்ளுர் அணுஉலையான பட்டாசு, தீப்பெட்டி கம்பெனிகள், விருதுநகர் மாவட்டதையே சூறையாடி வருகிறது.

விருதுநகர் மாவட்ட தமிழர்களின் விவசாயம், கல்வி, அடிப்படையான வாழ்வாதாரம் எல்லாம் பறிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

கூடங்குளம் அணுஉலை வந்தால் எப்படி அந்தப் பகுயில் இருக்கிற மீனவர்களின் தொழில், வாழ்வாதாரம் பாதிக்கப்பட்டு சீர்குலைந்துபோகுமோ, அதற்கு ஒரு மிக பிரம்மாண்டமான உதாரணமாக இருக்கிறது விருதுநகர் மாவட்டத்தில் பட்டாசு, மற்றும் தீப்பெட்டி கந்தக தொழிற்சாலைகள்.

மற்ற எல்லா தொழில்களிலும்; குறைந்த சம்பளம். அதிகவேலை என்று வாழ்க்கைக்கு உத்திரவாதம் இல்லாமல்தான் வேலை செய்கிறார்கள். ஆனால், சிவகாசி பட்டாசு தொழிற்சாலையில் மிக மிக அதிகமான வேலையும், மிக மிக குறைநத் சம்பளம் மட்டுமல்ல, உயிருக்கே உத்திரவாதம் இல்லை.

விற்பனையில், ‘நுகர்’வோரிடம் மிக அதிகமான பட்டாசு விலையால் கொள்ளையடிக்கிற நிறுவனங்கள். தன்னிடம் வேலை செய்கிறவர்களுக்கு மூன்று வேளை உணவுக்கு போதுமான அளவிற்குக் கூட சம்பளம் தருவதில்லை.

சிவகாசியில் வெடி மருந்திற்கு இருக்கிற மரியாதை, அங்கிருக்கிற மனித உயிர்களுக்குக் கிடையாது.

உடல் முழுவதும் பெட்ரோலை ஊற்றிக் கொண்டு, தற்கொலைக்கு தயாராகிறவர்களைப்போல்,
உடல் முழுவதும் வெடிமருந்துகளால் பூசப்பட்டு, வேலை’ செய்கிறவர்கள்தான் சிவகாசி பட்டாசு ஆலை கொத்தடிமைகள்.

ஆயிரம் ஆண்டுகளாக வானம் பார்த்த பூமியாக சிறப்பாக விவசாயம் செய்த தமிழனின் விவசாயம், விருதுநகர் மாவட்டத்தில் பட்டாசு கம்பெனி அதிபர்களால் தீர்த்துக்கட்டப்பட்டிருக்கிறது.

பட்டாசு தொழிற்சாலைகள் வந்ததற்குப் பிறகுதான் அந்தப் பகுயில் விவசாயம் முற்றிலுமாக சீர்குலைந்து போனது.

இன்று நாடெங்கும் ரியல் எஸ்டேட் பிசினஸ் கொடிகட்டி பறக்கிறது ஆனால், சிவகாசி சுற்று வட்டார கிராமங்களில் உள்ள நிலங்களுக்கு, எந்த விலையேற்றம் இல்லாமல் மதிப்பற்று கிடக்கிறது.

50 ஏக்கர் நிலம் வைத்திருக்கிற நிலக்கிழாரும், நிலமற்ற கூலி விவசாயியும் அங்கு ஒன்றுதான். இருவரின் குடும்பமுமே பட்டாசு கம்பெனி அடிமைகள்தான்.

அங்கிருக்கிற சிறிய அணைகளில் தண்ணீர் தேங்கமால் பார்த்துக் கொள்வது, ஏரி, குளங்களை பராமரிக்காமல் அவைகளை மேடுகளாக மாற்றி குடிநீருக்கும் பிரச்சினையாக்கி செயற்கை பஞ்சத்தை உருவாக்கியது,

இப்படி விவசாயத்தை சீர்குலைப்பதின் மூலமாக, விவசாயிகளை விவசாயத்திலிருந்து அப்புறப்படுத்தி, அவர்களை பட்டாசு தொழிற்சாலை நோக்கி விரட்டியடித்தது..

இப்படி பல ஆண்டுகளுக்கு முன் பட்டாசு அதிபர்களுக்கு ஆதரவாக விருதுநகர் மாவட்டத்தை வீணடித்த அரசு யாருடைய தலைமையிலான அரசு?

குழந்தைகளின் கல்வியை தடுத்து, குழந்தை தொழிலாளார் முறை உருவாவதற்கு காரணமாக இருந்த பட்டாசு, தீப்பெட்டி தொழிற்சாலைகளுக்கு அனுமதியும் அல்லது ஆசிர்வாதமும் கொடுத்த முதல்வர் யார்?

பட்டாசு அதிபர்களுக்கு ஆதரவாகவும், விருதுநகர் மாவட்ட விவசாய உழைக்கும் மக்களுக்கு எதிராகவும் ‘தொழில் நகரம்’ என்ற பெயரில் கொலை நகரமாக சிவகாசியை உருவாக்கிய அந்த புண்ணியவான் அல்லது புண்ணியவான்கள் யாரோ, அவர்களே இந்தக் கொலைகளை செய்த, செய்கிற கிரிமனல்கள்.

மண்ணையும் மக்களையும் கொன்று நடத்தப்படுகிற மனிதாபிமானம் அற்ற இந்த தொழிலை முற்றிலுமாக தடை செய்யவதுதான் இதற்கு ஒரே தீர்வு.

அணுஉலையை எதிர்த்து தீவிரமாக போராடுவதைப்போல், பட்டாசுக் கம்பெனிகளை முற்றிலுமாக ஒழித்துக் கட்டும் வரைபேராடுவதுதான் விருதுநகர் மாவட்ட உழைக்கும் மக்களுக்கும், மண்ணுக்கும் நாம் செய்கிற விடிவு.

மக்களை பட்டாசு நெருப்பிலிருந்தே காப்பாற்றாத இந்த அரசு, அணுஉலை ஆபத்திலிருந்து எப்படி காப்பாற்றும் என்று நாம் கேட்பது போலவே,

படுகொலைகள் செய்கிற பட்டாசு நிறுவனங்களுக்கு எதிராக போராடி அவைகளை நிறுத்த முடியாத நம்மால், ஆபத்து நிறைந்த அணுஉலையை மட்டும் எப்படி தடுத்து நிறுத்த முடியும் என்று சிவகாசி மக்கள் கேட்டால் நம்மிடம் என்ன பதிலிருக்கிறது?

**

பட்டாசு கம்பெனி முதலாளிகள் என்கிற வார்த்தைக்கு பதில், அதிபர்கள் என்கிற வார்த்தையை பயன்படித்திருக்கிறேன். இரண்டுக்கும் என்ன பெரிய வித்தியாசம்…? இருந்தாலும்,

சம்பளம்கூட ஒழுங்காக தராத மட்டமான முதலாளிகளை பற்றி, மாமேதை காரல் மார்க்ஸ் சொல்வார், ‘இவர்கள் முதலாளிகளாக இருக்கக் கூட லாய்கற்றவர்கள்’ என்று.

அது யாருக்கு பொருந்துகிறதோ இல்லையோ, தமிழ் தொழிலாளிகளை கொன்று குவிக்கிற தமிழ் முதலாளிகளுக்கு நன்றாக பொருந்துகிறது.

தமிழ் தொழிலாளியை சுரண்டும்போது, தமிழ் முதலாளி எப்படி தமிழ் உணர்வை பார்ப்பதில்லையோ,

தொழிலாளிக்கு விரோதமான போக்கை கையாளும்போதும் ஜாதி உணர்வு கொண்ட எந்த முதலாளியும் ஜாதி பாசத்தையும் காட்டுவதில்லை.

*

செப்டம்பர் 9-2012 அன்று எழுதியது.

தொடர்புடையவை:

பிண ‘வாசத்தை’ மீறும் பூ நாற்றம்

ஜெயேந்திரனா? பங்காருவா? ஜாதியா? வர்க்கமா?

தமிழன்; வர்க்க உணர்வும் – ஜாதி உணர்வும் கலந்து செய்த கலவை

எல்லாவற்றையும் ஜாதிதான் தீர்மானிக்கின்றது?