ஒரு பெண் சுய இன்பத்தில் ஈடுபடுகிறாள். பள்ளிக்கூடத்திற்குப் போகிறாள். பிறகு கூட படிக்கிற இன்னொரு பெண்ணுடன் ஓரின சேர்க்கையில் ஈடுபட ஆரம்பிக்கிறாள். (அப்படியே காட்சியாக)
15 வயது நிரம்பிய குழந்தைகளைப் பாலியல் உறுப்புகளாக படமாக்கியதை பார்த்து அதிர்ச்சியாகி, அவமானப்பட்டு படம் ஆரம்பித்த 15 நிமிடத்தில் தலைகுனிந்து அரங்கத்தை விட்டு வெளியேறினேன்.
Take Me For A Ride ஸ்பானிஷ் படத்தில்தான் இந்தக் கொடுமை. நான் பாக்கப் போனது Beteween valleys என்கிற பிரேசில் படம். ‘அந்த டிவிடியை வாங்க மறந்துட்டோம்” என்று அவர்கள் போட்டது இந்தப் படம்.
* Drought & Lie ஈரானில் கூட விசு மாதிரி நாடக பாணியில் குடும்பக் கதை படம் எடுக்குறாங்க. உயர் நடுத்தர வர்க்க கதை.
இஸ்லாமிய நாடுகளில் பெண்களுக்குச் சுதந்திரமில்லை என்று சொல்வது இங்கு வழக்கமானது. பெண் சுதந்திரம் கொடிகட்டி பறக்கிற இந்த நாட்டில், டீக் கடையில் தனியாக நடுத்தர வர்க்கத்துப் பெண் டீ வாங்கிக் குடிப்பதையே பார்ப்பது அரிது.
ஆனால் ஈரானியன் படத்தில் கணவனை மட்டுமே உலகமாகக் கருதுகிற பெண், கணவனோடும் அவன் நண்பர்களுடனும் மது அருந்துவதும் சிகிரெட் பிடிப்பதும் ஆண்களின் பழக்கம் போல இதுவும் ஒன்று அவ்வளவுதான், என்பதாகவே காட்டியிருக்கிறார்கள்.
அது ஒண்ணுதான் விசு படத்திலிருந்து இந்த ஈரான் படத்தை வேறு படித்திக் காட்டியிருக்கிறது.
பிறகு junction 48 இஸ்ரேல் படமும் போஸ்னியன் – பிரென்ஞ் மொழி கலந்த Death in Sarajevo படமும் பார்த்தேன். இரண்டை பற்றி அவ்வளவுதான் சொல்ல முடியும்.
8. ஜனவரி. 2017