Born 1987 – ஈரானின் டி.வி நாடகத்தைச் சினிமான்னு ஏமாந்து வாங்கிட்டு வந்துட்டாங்க போல. முடியல.
Cloudy Sundy – கிரீஸ் படம். நாஜிகள் கிரீசை கைப்பற்றிக் கொண்ட பிறகு அங்கேயும், யூதர்களுக்கு எதிராகச் செய்த கொடுமைகளைக் காட்சிப்படித்தியிருக்கிறது படம்.
இந்த ரணகளத்திலேயும் ஒரு கிளு கிளுப்பு இருந்தாதானே நமக்குப் படம் பாக்க முடியும். ஆமாம். பல முத்தக் காட்சிகளோடு யூத பெண்ணை, கிறித்துவ ஆண் காதலிக்கிறான்.
இது இங்கே தியேட்டர் ஆப்ரேட்டருக்கு பிடிக்கல போல. ஒளிபரப்பு ஸ்டக்கானதால் படத்தை முக்காவாசியோடு நிறத்த வேண்டியதா போச்சு.
இன்னைக்கு Ma Rosa பிலிப்பைன்சு படம் தான் ஆறுதல்.ரோசாவும் அவர் கணவரும் தங்களின் பெட்டிக் கடையில் போதை பொருள் விற்கிறார்கள். அவர்களைப் போலிஸ் கைது செய்து கொண்டுபோகிறது. பிறகு அவர்களின் இரண்டு மகன்களும் மகளும் பணத்தைத் திரட்டி காவல் துறைக்கு லஞ்சம் கொடுத்து வெளியில் கொண்டு வருகிறார்கள்.
பிலிப்பைன்சு முழுவதும் வறுமைதான் நிரம்பி வழிகிறது. சாராயமல்ல, போதை பவுடர் விற்கிற அவர்களிடமே காவல் துறைக்குக் கையூட்டுத் தருவதற்கு 40 ஆயிரம் ரூபாய் இல்லாமல் அல்லாடுகிறார்கள் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள் அதன் யோக்கியதையை.
சிறுவர்கள் மீதான பாலியல் வன்முறை. அவர்களுடனான ஆண்களின் விபச்சாரம் பிலிப்பைன்சின் சாபக்கேடு. எளிய மக்களின் வாழ்க்கையைப் பரிகாரமே இல்லாமல் சபித்துச் சீரழித்ததுப் புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைதான்.
தன் பெற்றோரை வெளியில் கொண்டு வர அவர்களின் கடைசி மகன் ஒரு ஆணோடு விபச்சாரத்தில் ஈடுபடுகிறான். அதை மிக விரிவாகக் காட்சிப்படித்திருப்பது, விபச்சாரத்தை விட மோசமானது.
பிலிப்பைன்ஸ் மக்களின் அவலமான வாழ்க்கை, கடை வீதிகள், டீ கொண்டு வருகிற பையன் போலிஸ் ஸ்டேசனில் வேலை செய்கிறவனாகவும வருகிறான் என்றால் பிலிப்பைன்ஸ் போலிஸ் யோக்கியதை எப்படி இருக்கும்? படம் முழுக்க கெட்ட வார்த்தைகள் நிரம்பி வழிகறது.
கேரக்டர்கள் பேசுகிற விதம் வசனம் மாதிரியே தெரியல.
காட்சிபடுத்திய முறை சம்பவங்களை நேரடியாக ஒளிபரப்புவதுபோலவே இருந்தது. காட்சிகளில் shake இருப்பதால் கண்ணுக்கு சில நேரம் சங்கடமாகதான் இருந்தது. ( ‘ குற்றம் நடந்தது என்ன?’ பாணியல் .)
ஒரு குடும்பம் தன் குழந்தைகளோடு இரவு வீதியில் தங்களின் தள்ளுவண்டி கடையை மூடி விட்டு நிம்மதியாகப் போவதை,
போதை பொருள் விற்பனையில் கைதாதி வெளியில் வந்த ரோசம்மா பார்த்துக் கலங்குவதாக முடித்தது சிறப்பு.
6 ஜனவரி 2017.
